Poczet cesarzy Tom 1 do 3

Poczet cesarzy Tom 1 do 3 - Aleksander Krawczuk

Poczet cesarzy rzymskich:

"Pryncypat" - str. 346 1986 r. 

"Dominat" - str. 621 1991 r.

Poczet cesarzy bizantyjskich: "Wczsne Bizancjum" - str. 224 1992 r.

"Poczet cesarzy" tom 1–3 to monumentalne dzieło przedstawiające sylwetki władców Cesarstwa Rzymskiego, Bizantyjskiego oraz Świętego Cesarstwa Rzymskiego, napisane w formie przystępnej, a zarazem erudycyjnej. Autorzy tych tomów (często historycy lub zespoły badaczy) ukazują nie tylko fakty biograficzne dotyczące cesarzy, lecz również tło polityczne, społeczne i kulturowe ich epok. Tom pierwszy zwykle obejmuje czasy wczesnego Cesarstwa Rzymskiego – od Oktawiana Augusta, który zapoczątkował pryncypat, aż po okres kryzysu III wieku, pełen niepokojów i licznych pretendentów do tronu. Ukazane są tu sylwetki takich postaci jak Tyberiusz, Kaligula, Klaudiusz czy Neron – cesarzy kontrowersyjnych, ale kluczowych dla zrozumienia mechanizmów władzy w Rzymie. Drugi tom skupia się na późnym Cesarstwie Rzymskim oraz wschodnim jego kontynuatorze – Bizancjum. Przedstawione zostają reformy Dioklecjana, podział imperium, rządy Konstantyna Wielkiego i powstanie chrześcijańskiego cesarstwa, aż po panowanie Justyniana Wielkiego, który marzył o odnowieniu imperium. Obok cesarzy pojawiają się postacie ich współrządzących żon, urzędników i wodzów – ukazujące bardziej złożony obraz władzy. Trzeci tom obejmuje historię Świętego Cesarstwa Rzymskiego, powstałego na gruzach zachodniego cesarstwa. Opisuje dzieje od koronacji Karola Wielkiego w 800 roku, przez burzliwe średniowiecze, aż po czasy nowożytne, prezentując cesarzy z dynastii Karolingów, Ottonów, Habsburgów i innych rodów. Znajdują się tu nie tylko informacje o polityce i wojnach, ale też o relacjach z papiestwem, ideologii władzy oraz zmianach w strukturze cesarstwa. Całość dzieła łączy elementy kroniki, biografii i eseju historycznego.