Początki kultury słowiańskiej Tom IV Część 2 1912 r.

Początki kultury słowiańskiej Tom IV Część 2 1912 r. - Aleksander Bruckner

Słowianie we wczesnym średniowieczu zajmowali znaczne połacie Europy środkowej i wschodniej[1][2][3][4][5]. Pierwotnie, w rodzinie języków indoeuropejskich, stanowili jedną grupę z Bałtami[6]. Współcześnie większość badaczy skłania się, by prakolebki Słowian przed ich wielką ekspansją poszukiwać w północnym dorzeczu Dniepru i Desny[7][8][9]. W Europie od połowy XIX wieku nauki historyczne dążyły do ustalenia cech kultury słowiańskiej[10][11][12]. W późniejszych badaniach (druga połowa XX wieku) badacze doszli do przekonania, że po ustaniu wędrówki ludów nie było już jednolitej kultury Słowian[13][14][15]. Pierwsi badacze zajmujący się ustaleniem cech kultury słowiańskiej to przede wszystkim Aleksander Brückner i Lubor Niederle. Badacze rosyjscy jak Bazylow, Dowżienok, Grekow, Juszkow lub Koropatkin starali się dowieść, że kultura słowiańska miała swe początki na wschodzie, ustalenia te znalazły również potwierdzanie we współczesnych opracowaniach między innymi czeskich[16] i polskich[17] oraz źródłach archeologicznych[18][19][20].