Pochyła wieża

Pochyła wieża - Virginia Woolf

W eseistyce literackiej Virginii Woolf dominują trzy tematy: pisarka zajmuje się rodzimą literaturą z całym jej kulturowym zapleczem, i zaiste trudno by tu było znaleźć lepszego przewodnika, próbuje zbadać możliwości i ograniczenia prozy jako gatunku i wreszcie nawraca wielokrotnie do pisarstwa kobiecego, tak istotnego dla literatury angielskiej, gdzie w rzędzie wielkich prozaików błyszczą wspaniałe nazwiska kobiece. Adeline Virginia Woolf z domu Stephen (ur. 25 stycznia 1882 w Londynie, zm. 28 marca 1941 w Rodmell) – angielska pisarka i feministka, uważana za jedną z czołowych postaci literatury modernistycznej XX wieku. W okresie między I i II wojną światową była znaczącą postacią w literackim społeczeństwie w Londynie i członkinią Bloomsbury Group. Jej najbardziej znane powieści to: Pani Dalloway, Do latarni morskiej i Pokój Jakuba, a najbardziej znane eseje to Własny pokój i Trzy gwinee. Do jej osiągnięć należy oryginalne podejście do czasu i świadomości, wprowadzanie nowatorskich technik narracyjnych (strumień świadomości, poetycki impresjonizm), subtelna gra perspektyw, zerwanie z konwencjami realizmu (twórczość porównywana do prozy J. Joyce’a i W. Faulknera).