Pobóg-Malinowski Władysław - Najnowsza historia polityczna Polski, t. II, t. III

Pobóg-Malinowski Władysław - Najnowsza historia polityczna Polski, t. II, t. III - Władysław Pobóg-Malinowski

T. II, cz. 1 - 1956 - 665 str. T. III, cz. 2 t. II - 1960 - 911 str. Władysław Pobóg-Malinowski (ur. 23 listopada 1899 w Archangielsku, zm. 21 listopada 1962 w Genewie) – porucznik artylerii Wojska Polskiego, historyk. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej. Po wojnie pełnił służbę w 21 Pułku Artylerii Polowej w garnizonie Kraków (1923), Szefostwie Artylerii i Służby Uzbrojenia Okręgu Korpusu Nr V w Krakowie (1924), 12 Pułku Artylerii Polowej w Złoczowie (1928) i Wojskowym Biurze Historycznym w Warszawie (1929). 3 maja 1922 zweryfikowany został w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919, w korpusie oficerów artylerii. Służbę w wojsku łączył ze studiami wyższymi (polonistyka i Szkoła Nauk Politycznych). Do 1 października 1932 pozostawał w stanie nieczynnym. Od 1931 naczelnik Wydziału Historyczno-Naukowego w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. W 1934 był oficerem rezerwy 1 Pułku Artylerii Najcięższej w Górze Kalwarii. W 1944 powołany został do polskiej służby zagranicznej, z której wycofał się w 1945. W latach 1944–1945 był współtwórcą i jednym z dwóch głównych redaktorów sekcji polskiej Radia Francuskiego. Po II wojnie światowej na emigracji. Autor wielu prac z zakresu najnowszej historii Polski, pisanych częściowo pod pseudonimem Julian Woyszwiłło. W latach 1929–1934 był sekretarzem redakcji pierwszej edycji 10-tomowej Pism – Mów – Rozkazów marszałka Józefa Piłsudskiego. Jego najważniejszą pracą była Najnowsza historia polityczna Polski 1864-1945 (t. 1–3, wyd 1., t. 1 Paryż 1953, t. 2-3 Londyn 1956–1960). ! Uwagi: Oprawy wytarte, zabrudzone, porysowane, w t. II uszkodzona, obie odklejają się od grzbietów. Brzegi stron pożółkłe, zabrudzone i poplamione. Wlepki i pieczątki pobiblioteczne, adnotacje poprzedniego właściciela. Strony pożółkłe, pobrudzone, wymięte i pozaginane.