Po naszemu Pamiętnik liturgisty 1917 r.

Po naszemu Pamiętnik liturgisty 1917 r. - Piotr Mańkowski

Mańkowski Piotr (1866–1933), biskup kamieniecko-podolski. Ur. 1 XI w Sahince na Podolu, był synem Walerego i Tekli z Łaźnińskich, bratem Aleksandra (zob.) i Leona (zob.). Od r. 1872 mieszkał i kształcił się w Dreźnie, początkowo prywatnie, potem w szkołach niemieckich. Maturę zdał tamże w r. 1885. Po studiach agronomicznych we Wrocławiu osiadł w odziedziczonych majątkach (Śledzie i Romanki) w pow. mohylowskim. W r. 1896 wstąpił do seminarium duchowego w Żytomierzu; w r. 1899 otrzymał święcenia kapłańskie i objął stanowisko wikariusza przy tamtejszej katedrze. W r. 1902 otrzymał probostwo w Kamieńcu Podolskim. Sprowadzenie i popieranie bezhabitowego zgromadzenia zakonnego Córek Najświętszego Serca Maryi (1906), uznawanego przez władze państwowe za nielegalne, sprawiło, że M. w r. 1911 został usunięty z Kamieńca bez prawa objęcia innej parafii. W Żytomierzu otrzymał stanowisko kancelisty w kurii biskupiej. W tym okresie zaczął pisać rozważania dla księży (Tu es Petrus, W. 1913, Vas electionis, Kr. 1914, Ecce Mater Tua, W. 1916). Jako członek Nieustającego Komitetu Kongresów Eucharystycznych brał udział w kongresach w Londynie (1908), Wiedniu (1912) i Lourdes (1914). Wybuch pierwszej wojny światowej zastał go w Krakowie, gdzie osiadł na czas wojny (nie mogąc powrócić do Żytomierza). Wydał tu w r. 1917 najbardziej znaną swą pracę Po naszemu. Pamiętnik liturgisty.