Płeć i charakter,1909r.

Płeć i charakter,1909r. - O.Weininger

Męska aktywność i kobieca pasywność[edytuj | edytuj kod]

Męski aspekt jest aktywny, produktywny, świadomy moralny i logiczny, podczas gdy kobiecy aspekt jest pasywny, mało wydajny, amoralny i alogiczny. Weininger twierdzi, że emancypacja powinna być zarezerwowana dla „kobiet męskich”, np. niektórych lesbijek. Według filozofa życie kobiet polega tylko na korzystaniu z seksualności: u podstawy jako prostytutka, a produktem jako matka.

Rezygnacja z miłości dla absolutu[edytuj | edytuj kod]

Kobieta jest „swatką”. Natomiast obowiązkiem mężczyzny, lub męskiego aspektu osobowości jest dążenie do stania się geniuszem, rezygnując z seksualności dla abstrakcyjnej miłości absolutu, Boga, którego znajdzie w sobie.

Natura geniusza[edytuj | edytuj kod]

Znaczna część książki została poświęcona koncepcji geniusza. Weininger twierdzi, że nie ma genialnych specjalistów, niema geniuszów w matematyce, muzyce lub w szachach, są tylko geniusze uniwersalni. Człowieka genialnego można określić, jako takiego, który wie wszystko nie ucząc się tego wcale[1]. Ponadto według filozofa genialność jest ideą, do której jeden się zbliża, podczas gdy inny w wielkim pozostaje od niej oddaleniu, do której jeden szybko zdąża, inny może dopiero u kresu swego życia[2].