Plastyczne uzmysławianie przedmiotów, Cz. I, Martwa natura, 1922 r.

Plastyczne uzmysławianie przedmiotów, Cz. I, Martwa natura, 1922 r. - Ludwik Misky

Ludwik Misky (wł. Ludwik de Delney Misky) (ur. 1884 w Nowym Sączu, zm. 1938 w Krakowie) - polski malarz. Pochodził z rodziny o węgierskich korzeniach osiadłej w Małopolsce. Po ukończeniu męskiej szkoły realnej i gimnazjum w Wadowicach studiował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w latach 1902-1910. Jego profesorami byli: Florian Cynk, Leon Wyczółkowski, Józef Pankiewicz, Józef Mehoffer. Równocześnie był studentem Wydziału Filozofii i Historii Sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Następnie studiował w Dreźnie, Lipsku, Berlinie i Wiedniu. Do Krakowa powrócił w 1907, podjął pracę nauczyciela rysunku, a w późniejszych latach został inspektorem szkolnictwa i wizytatorem. W 1927 został pracownikiem Kuratorium Krakowskiego Okręgu Szkolnego, publikował artykuły dotyczące nauczania rysunku, był również autorem podręczników związanych metodyką nauczania i organizacji szkolnictwa dla nauczycieli. Był członkiem Cechu Artystów Plastyków "Jednoróg". Spoczywa na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie. Misky malował pejzaże, portrety oraz martwą naturę. Był również grafikiem uprawiającym wszystkie techniki metalowe i drzeworyt. Był autorem kilku ekslibrisów i kilimów. Największy zbiór prac artysty znajduje się w Dworku Emila Zegadłowicza w Gorzeniu Górnym.