Plany modelarskie 85

Plany modelarskie 85

Samolot myśliwski Fokker D-VII został zbudowany w firmie Fokker Flugzeugwerke. Konstruktorem był Reinhold Platz. Płatowiec miał konstrukcję mieszaną. Skrzydła drewniane o grubym profilu 20% i kadłub spawany z rur stalowych. Zastosowanie grubego profilu pozwoliło na zbudowanie wolnonośnych skrzydeł. Płat górny był wsparty o kadłub na trójnogach i zastrzałach. Dwa wolnonośne płaty mogły się obejść bez zewnętrznych usztywnień, jednak połączono je stojakami w układzie N. Dzięki zastosowaniu spawania w konstrukcji kadłuba, produkcja była znacznie prostsza i szybsza. Prototyp V-11 napędzany silnikiem Mercedes D III został zbudowany w bardzo krótkim czasie. Zgłoszono go do konkursu na samolot myśliwski w styczniu 1918 r. gdzie zajął pierwsze miejsce. Produkcję pod oznaczeniem Fokker D-VII uruchomiono w wytwórni macierzystej Fokker oraz na licencji w firmie Albatros Werke i w jej filii Ostdeutsche Albatros-Werke (OAW) w Pile. Ponadto budowano je w węgierskiej wytwórni MÁG w Budapeszcie i po wojnie w wytwórni Fokker w Holandii. Łącznie wyprodukowano ponad 3000 szt., z tego ok. 2300 egz. w obu wytwórniach Albatros(wg [2]- oba zakłady Albatros wyprodukowały ok. 2600 szt., zakłady Fokker do chwili zawieszenia broni dostarczyły nieco ponad 700 szt.). Napędzany początkowo silnikiem Mercedes D-III zwiększył swoje osiągi po zastosowaniu mocniejszego silnika BMW-IIIa. Produkowane od maja 1918 r. były oznaczone Fokker D-VIIF.