Pismo Święte w tłumaczeniu Jakóba Wujka Tom 1 do 5 ok. 1930 r.

Pismo Święte w tłumaczeniu Jakóba Wujka Tom 1 do 5 ok. 1930 r. - Jakób Wujek (tłum.)

Nowy Testament Tom 1 Cztery Ewangelje oraz Dzieje Apostolskie w opr. W. Szczepańskiego T.J. i W. Prokulskiego T.J - 1932 r. 666 str.

Stary Testament Tom 1 Wstęp ogólny do Ksiąg Starego Testamentu w opr. W. Michalskiego oraz Pięcioksiąg Mojżesza w opr. W. Hozakowskiego oraz Księgi Jozuego, Sędziów, Rut w opr. Fr. Rosłańca - 1927 r. 656 str.

Stary Testament Tom 2 Dwie Księgi Samuela, Dwie Księgi Królewskie, Dwie Księgi Paralipomenon, Dwie Księgi Ezdraszowe, Księgę Tobjasza, Księgę Judyty, Księgę Estery w opr. J. Kruszyńskiego - 1927 r. 517 str.

Stary Testament Tom 3 Księga Hioba i Psalmy w opr. W. Michalskiego oraz Księgi Przysłów, Eklezjastesa, Pieśni nad Pieśniami, Mądrości, Syracha w opr. P. Stacha - 1927 r. 690 str.

Stary Testament Tom 4  Księgi Prorockie oraz Dwie Księgi Machabejskiej w opr. J. Archutowskiego  - 1930 r. 765 str.

Biblia Wujka zawiera objaśnienia rzeczowe oraz dogmatyczno-apologetyczne. Zawiera także odniesienia do tekstu oryginalnego, co ma duże znaczenie przy zwrotach błędnie podanych w tekście źródłowym przekładu – Wulgacie klementyńskiej.

Pod względem językowym Wujek korzystał z pracy swoich poprzedników. Przekład Wujka odznacza się ścisłością i wielostronnością: posiada język prosty i jasny, a jednocześnie poważny i dostojny. Przekład ten zastąpił Biblię Leopolity i pełnił rolę podstawowego polskiego przekładu katolickiego przez ponad trzy wieki. Kościoły protestanckie korzystały w tym czasie z przekładów z języków oryginalnych, takich jak Biblia brzeska (1563) a następnie Biblia gdańska (1636). Pierwszym katolickim tłumaczeniem Biblii z oryginału na język polski była dopiero Biblia Tysiąclecia.