Piśmiennictwo Polskie w życiorysach naszych znakomitszych pisarzy 1893 r.

Piśmiennictwo Polskie w życiorysach naszych znakomitszych pisarzy 1893 r. - Józef Chociszewski

Józef Chociszewski (ur. 28 lutego 1837 w Chełście[1] (ówczesny powiat czarnkowski), zm. 11 listopada 1914 w Gnieźnie) – redaktor, wydawca, pisarz ludowy, działacz narodowy.

Był synem Jakuba Chociszewskiego nauczyciela ludowego z Czeszewa[2] i Marii z Dymków. W latach 1849-1858 uczył się w gimnazjum w Trzemesznie, gdzie organizował tajne kółka samokształceniowe – był członkiem Towarzystwa Tomasza Zana[3]. Działalność publicystyczną rozpoczął w 1859 w „Dzienniku Poznańskim”. W latach 1861-1862 redagował „Gwiazdkę Cieszyńską”. Po wysiedleniu z terytorium austriackiego osiadł w Chełmnie. Prowadził księgarnię polską (1868-1871), wydawał kalendarze, pisma, m.in.: „Katolik” (1868, w 1869 odstąpiony Karolowi Miarce), „Piast” (1867-1869), „Przegląd Słowiański”, „Staszic”; redagował czasopisma: „Nadwiślanin” (1862-1863, 1867), „Przyjaciel Ludu” (1862-1863), „Wielkopolanin”, „Przyjaciel Dzieci” (1867-1868), „Dzwon Wielkopolski” (1878), „Lech” (1878-1879), „Przegląd Słowiański”, „Staszic”, „Pobudka do Szerzenia Wstrzemięźliwości”, „Dziennik Kujawski” (1893-1895, Inowrocław), był redaktorem naczelnym w „Gazecie Gnieźnieńskiej” (od 1895).