Pisma - Tom I - XX , 1930 r.

Pisma - Tom I - XX , 1930 r. - Andrzej Strug

Tom 1 - 1930 r. , 224 s.

Tom 2 - 1930 r. , 231 s.

Tom 3 - 1930 r. , 366 s.

Tom 4 - 1930 r. , 262 s.

Tom 5 - 1930 r. , 250 s.

Tom 6 - 1930 r. , 178 s.

Tom 7 - 1930 r. , 107 s.

Tom 8 - 1930 r. , 297 s.

Tom 9 - 1930 r. , 248 s.

Tom 10 - 1930 r. , 211 s.

Tom 11 - 1930 r. , 235 s.

Tom 12 - 1931 r. , 163 s.

Tom 13 - 1931 r. , 189 s.

Tom 14 - 1931 r. , 199 s.

Tom 15 - 1931 r. , 168 s.

Tom 16 - 1931 r. , 158 s.

Tom 17 - 1931 r. , 208 s.

Tom 18 - 1931 r. , 239 s.

Tom 19 - 1931 r. , 276 s.

Tom 20 - 1931 r. , 302 s.

Andrzej Strug, właściwie Tadeusz Gałecki ps. „Andrzej Strug”, „Borsuk”, „August Kudłaty” (ur. 28 listopada 1871 w Lublinie, zm. 9 grudnia 1937 w Warszawie) – pisarz i publicysta, wolnomularz, działacz ruchu socjalistycznego i niepodległościowego, beliniak, a także scenarzysta.

W Polsce niepodległej reprezentował PPS. W 1918 wziął udział w tworzeniu Rządu Ludowego i został wiceministrem propagandy. W 1920 został członkiem założycielem Wielkiej Loży Narodowej Polskiej. W 1927 otrzymał nagrodę literacką im. Elizy Orzeszkowej za całokształt twórczości. W 1928 zasiadł z listy PPS w senacie, a w 1934 stał na czele Ligi Obrony Praw Człowieka i Obywatela. W latach 1924 i 1935 pełnił obowiązki prezesa Związku Zawodowego Literatów Polskich, którego był współzałożycielem (był delegatem na zjazd ZZLP 4 lutego 1922 w Warszawie). W 1934 odmówił przyjęcia członkostwa Polskiej Akademii Literatury, ponieważ protestował przeciwko procesowi brzeskiemu i Berezie Kartuskiej. Do końca życia był aktywnym działaczem społecznym i politycznym. Pochowany na cmentarzu wojskowym na Powązkach.

W swojej twórczości pisarskiej podejmował tematy wojenne i walki o idee sprawiedliwości społecznej, np. Ludzie podziemni, Dzieje jednego pocisku, Mogiła nieznanego żołnierza. Krytykował też współczesny kapitalizm w powieściach: Pieniądz, Żółty krzyż. Poznawszy Tatry w latach krakowskich studiów powracał do nich i Zakopanego dość często. Jego znajomość problemów modnego wówczas uzdrowiska zaowocowała nietypową dla niego pozycją groteskowo-satyryczną Zakopanoptikon.

W 1928 był współautorem scenariuszy do filmów Pan Tadeusz (z Ferdynandem Goetlem) i Przedwiośnie (z Anatolem Sternem).