Pisma Pomniejsze Tom 12 Część IV 1902 r

Pisma Pomniejsze Tom 12 Część IV 1902 r - Waleryan Kalinka

Walerian Kalinka (ur. 20 listopada 1826 w Krakowie, zm. 16 grudnia 1886 we Lwowie) – polski duchowny, historyk, założyciel Polskiej Prowincji Zmartwychwstańców. W latach (1840-45) studiował filozofię i prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim. Brał udział w powstaniu krakowskim 1846 r. W 1868 r. wstąpił do zgromadzenia zmartwychwstańców i w 1870 otrzymał święcenia kapłańskie. Należał do Towarzystwa Historycznego oraz do Akademii Umiejętności. W latach 1861-1886 był członkiem honorowym Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk[. Od 1856 członek Komitetu Wydawniczego Towarzystwa Historyczno-Literackiego w Paryżu. Był współtwórcą krakowskiej szkoły historycznej. Współpracownik Hotelu Lambert i jeden z krakowskich stańczyków. Był redaktorem emigracyjnego pisma Wiadomości Polskie[4]. W czasie powstania styczniowego był kierownikiem dyplomatycznej Agencji Szwedzkiej.

Ostatnie lata życia spędził we Lwowie (przy ul. Piekarskiej), kierując pierwszą fundacją Zmartwychwstańców w kraju. Założył tam Internat Ruski. Był prowincjałem regionu. Tablica poświęcona Walerianowi Kalince znajduje się w prezbiterium Kościoła Zmartwychwstania Pana Jezusa we Lwowie przy ulicy Piekarskiej.