Pisma Henryka Sienkiewicza 23 tomów 1900r.

Pisma Henryka Sienkiewicza 23 tomów 1900r. - Henryk Sienkiewicz

Henryk Adam Aleksander Pius Sienkiewicz herbu Oszyk, kryptonim „Litwos”, „Musagetes”, pseudonim „Juliusz Polkowski”, „K. Dobrzyński” (ur. 5 maja 1846 w Woli Okrzejskiej, zm. 15 listopada 1916 w Vevey) – polski nowelista, powieściopisarz i publicysta; laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury (1905) za całokształt twórczości[1], jeden z najpopularniejszych polskich pisarzy przełomu XIX i XX w.

W 1869 r. debiutował jako dziennikarz. „Przegląd Tygodniowy” wydrukował jego recenzję sztuki teatralnej, a „Tygodnik Ilustrowany” zamieścił rozprawkę historyczno-literacką o Mikołaju Sępie Szarzyńskim. Sienkiewicz pisał pod pseudonimem Litwos do „Gazety Polskiej” oraz „Niwy”. W 1873 roku objął w Gazecie Polskiej stały felieton Bez tytułu, a w roku 1875 cykl Chwila obecna. Od 1874 roku prowadził dział literacki w „Niwie”.

W 1872 r. wydał powieść Na marne oraz Humoreski z teki Worszyłły, a następnie Stary sługa (1875), Hania (1876), oraz Selim Mirza (1877). Trzy ostatnie utwory nazywane są małą trylogią. Bywał w popularnych w owym czasie salonach warszawskich: u swej krewnej Jadwigi Łuszczewskiej znanej pod literackim pseudonimem Deotyma oraz u aktorki Heleny Modrzejewskiej.

1.  tom 3-1899r.,174 s.,
2. tom 4-1899r., 165 s,
3. tom 5-1899 r.,160s.
4. tom 6-1899r.,162 s.
5. tom 12-1899r.,150 s.
6. tom 14-1900r., 162 s.
7. tom 15-1900r.,150 s.
8. tom 16 -1900 r.,153 s.
9. tom 17 1900r.,155 s
10. tom 18-1900r.,149 s.
11. tom 19-1900r.,165 s.
12. tom 20-1900r.,139 str.
13. tom 21-1900r., 161 s.
14. tom 22-1900r.,155 s.,
15. tom 25 -1901 r.,152 s.,
16. tom 26 -1901r., 154 s.,
17. tom 28-1901r.,164 s.
18. tom 29-1901 r.,140 s.
19. tom 36-1901r.,151 s.
20. tom 47-1902 r.,179s.,
21. tom 78-1906 r.,315 s.
22. tom 79 -1906297 s.
23. tom 81- 1906 r.,317 s.