Pisma Aleksandra Rembowskiego tom I do III 1901 do 1906 r

Pisma Aleksandra Rembowskiego tom I do III 1901 do 1906 r - Zbiorowa Praca

Aleksander Rembowski (1847-1906) - Aleksander Rembowski urodził się 8 listopada 1847, był profesorem Uniwersytetu Warszawskiego, pozytywistycznym historykiem, rzecznikiem modernizacji i badaczem dziejów ustroju oraz prawa polskiego. Wraz z Adolfem Pawińskim, Tadeuszem Korzonem i Władysławem Smoleńskim tworzył tzw. warszawską szkołę historyczną, która stanowić miała intelektualną kontrpropozycję dla szkół krakowskiej i lwowskiej. Warszawscy historycy udowadniali tezę, zgodnie z którą u schyłku I RP pojawił się plan naprawy państwa, który nie mógł zostać zrealizowany z powodu istnienia silnej opozycji wewnętrznej oraz presji państw ościennych. Aleksander Rembowski zmarł 9 września 1906. Opublikował m.in.: "O gminie, jej organizacji i stosunku do państwa" Warszawa 1873, "Jan Ostroróg i jego memoriał..." Warszawa 1884, "Historia prawa wieczysto-czynszowego..." Warszawa 1886, "Izby wyższe i arystokracja nowożytna" Warszawa 1894, "Konfederacja i rokosz" Warszawa 1895, "Źródła do historii Pułku Polskiego Lekkokonnego Gwardii Napoleona I" Warszawa 1899, "Pisma Aleksandra Rembowskiego", t. 1–3, Warszawa 1901–1906.

Do 1869 studiował prawo w Warszawie, uzyskał tytuł magistra w ostatnim roczniku Szkoły Głównej. Następnie do 1872 kształcił się na Uniwersytecie w Heidelbergu. Pracował jako bibliotekarz i kustosz Biblioteki Krasińskich w Warszawie[1].

Uchodził za znawcę dziejów konstytucyjnych. Publikował w „Bibliotece Warszawskiej”, „Kurierze Warszawskim”, „Gazecie Polskiej”. Był członkiem Towarzystwa Historycznego we Lwowie[2], od 1895 Akademii Umiejętności w Krakowie[3]. Pochowany został na warszawskich Powązkach (kwatera 84-4-25).

Tom 1 str 552 rok 1901

Tom 2 str 742 rok 1902

Tom 3 str 828 rok 1906