Pisma, 3 tomy

Pisma, 3 tomy - Melanie Klein

Tom I - 455 str.

Tom II - 309 str.,

Tom III-379 str.,

Melanie Klein (z domu Reizes) (ur. 30 marca 1882 w Wiedniu, zm. 22 września 1960) – brytyjska psycholog i psychoanalityk pochodzenia austriackiego. Znacznie rozwinęła technikę terapii dzieci, która miała wpływ na psychologię dziecka i współczesną psychoanalizę. Była główną przedstawicielką nurtu teorii relacji z obiektem w Wielkiej Brytanii.

W 1903 r. wyszła za mąż za Artura Kleina, z którym miała troje dzieci. W latach 1910-1919 rodzina mieszkała w Budapeszcie.

Własną analizę rozpoczęła u Sandora Ferencziego. W 1921 roku rozstała się z mężem i wraz z dziećmi zamieszkała w Berlinie. Separacja zakończyła się rozwodem w 1923 r. Następnie rozpoczęła analizę u Karla Abrahama. W 1926 r. na zaproszenie Ernesta Jonesa przeniosła się do Londynu, gdzie kontynuowała pracę teoretyczną i praktyczną aż do śmierci.

Wprowadziła do psychologii pojęcia: pozycja depresyjna, pozycja schizo-paranoidalna oraz pierwotna nieświadoma fantazja.