Pielęgnowanie niemowląt, 1932 r.

Pielęgnowanie niemowląt, 1932 r. - J. Trumpp

"Wielu ludzi przecenia wpływ pielęgnacji i wychowania na rozwój dziecka. Skoro dziecko rozwija się dobrze, obsypuje się pochwałami lekarza i pielęgniarkę, jeśli zaś nie zadowala dumy rodzicielskiej, czyni się im wyrzuty. I pochwała i nagana są dość często nie na miejscu. Każdemu przecież dobrze znane jest zjawisko, że nawet rodzeństwo, przy równie starannej opiece, rozmaicie się rozwija. Rozwój dziecka zależy w pierwszej linji od jego konstytucji, t. j. od sumy właściwości indywidualnych, które przynosi na świat w chwili urodzenia. Lekarzowi i wychowawcy przypada przeto zadanie niejako ogrodnika, który może tylko z dobrego, nigdy zaś ze złego, nasienia wyhodować silną roślinę. W fizycznej i psychicznej konstytucji człowieka nie można niczego zmienić od chwili jego spłodzenia, a wszelkie późniejsze starania, pielęgnacja i wychowanie nie zdziałają nic więcej, prócz zachowania przy życiu, ochrony i wedle możności najlepszego rozwinięcia otrzymanego materjału. Z tego wynika moralny obowiązek dla każdego uczciwego człowieka, aby przed zawarciem małżeństwa poważnie się nad tem zastanowił, czy jego fizyczne i psychiczne właściwości są tego rodzaju, że może je z pełną odpowiedzialnością przekazać swojemu dziecku. Jeśli dwoje ludzi kocha się tak, że chcą zawrzeć małżeństwo mimo istniejących ułomności, to jest to ich osobista sprawa. Jedno znosi ciężar drugiego ze świadomością i dobrą wolą, a ułatwia im to miłość i szacunek. Natomiast postępkiem nie do usprawiedliwienia jest obarczać temi ułomnościami na całe życie trzecią, niewinną istotę. Lekkomyślność ta mści się gorzko na rodzicach, gdyż takie słabowite dzieci sprawiają im wiele trosk." - Wstęp