Piana złudzeń

Piana złudzeń - Boris Vian

„Piana złudzeń” to polskie wydanie znanej powieści francuskiego pisarza Borisa Viana, której oryginalny tytuł brzmi L’Écume des jours i która pierwotnie ukazała się we Francji w 1947 r., a w Polsce została opublikowana w 1991 r. pod tym właśnie tytułem w tłumaczeniu Marka Puszczewicza, cechująca się surrealistyczną, zniewalającą i pełną absurdalnych obrazów narracją, w której pozornie prosta historia miłosna przeplata się z groteskowymi, fantastycznymi zdarzeniami i niecodziennymi metaforami — główny bohater Colin, młody wynalazca i idealista, wprowadza nowe rozwiązania techniczne i wynalazki, jak pianoktajl, poślubia Chloé, lecz ich miłość zostaje wystawiona na próbę, kiedy kobieta zapada na niezwykłą chorobę, której symboliczny objaw — lilia wodna wyrastająca w jej płucach — staje się centralnym punktem opowieści, prowadząc narrację od humorystycznych i lekko absurdalnych scen do refleksji o nietrwałości życia, udręce miłości i przemijaniu, wszystko to przedstawione w tonie zbliżonym do poetyckiego snu, z intensywnymi dźwiękami jazzu w tle i osobliwymi postaciami, które ukazują świat podobny do naszego, lecz rządzący się własnymi, często logicznie dziwacznymi zasadami, co razem tworzy literackie doświadczenie balansujące między komizmem a tragizmem, uznawane za jedno z najważniejszych dzieł literatury XX wieku.