Perfekcyjni do bólu

Perfekcyjni do bólu - Margaret Robinson Rutherford

Pozwól sobie na niedoskonałość! Odnosisz sukcesy, jesteś osobą energiczną, zorganizowaną, odpowiedzialną, sprawiasz wrażenie kogoś silnego i pozytywnie nastawionego do życia. W rzeczywistości jednak odczuwasz samotność, zagubienie i brakuje ci sił. Twój wewnętrzny głos nieustannie poddaje krytyce wszystko, co robisz, i wywołuje poczucie wstydu, a ty nie pozwalasz sobie na wyrażanie lęku, gniewu czy żalu, by nie zauważono twojej niedoskonałości. I choć nie uważasz tego za depresję, prawdopodobnie jesteś ofiarą jej ukrytej formy. Perfekcyjni do bólu to książka skierowana do osób skrajnie samokrytycznych, napędzanych nierealistycznymi wymaganiami wobec siebie i jednocześnie cierpiących w samotności. Margaret Robinson Rutherford pokazuje, jak krok po kroku zrozumieć perfekcjonizm i ukrytą za nim depresję. Uczy, jak rozpoznawać błędne przekonania na swój temat, jak nawiązać kontakt z tłumionymi emocjami oraz jak się z nimi zmierzyć, by móc rozpocząć proces zmiany. Zawarte w książce konkretne wskazówki pomogą wyciszyć wewnętrznego krytyka i zrozumieć, że prośba o pomoc nie wynika ze słabości, lecz jest oznaką siły. Ten poradnik to pierwszy krok w zrozumieniu i zaakceptowaniu swoich uczuć i początek nowego, mniej perfekcyjnego życia. Dzięki tej książce: ¦ dowiesz się, jaka jest zależność między perfekcjonizmem a depresją, ¦ zrozumiesz, jakie są symptomy perfekcyjnie ukrytej depresji, ¦ nauczysz się zauważać i akceptować swoje emocje, ¦ zyskasz nowe spojrzenie na swoje życie. Margaret Robinson Rutherford pokazuje, że ukrywanie depresji pod maską perfekcjonizmu może być zabójcze. Książka pomaga rozpoznać u siebie depresję, pozbyć się jej piętna, odrzucić niezdrowy perfekcjonizm i pogodzić się z własną niedoskonałością. Sarah Fader, prezeska fundacji Stigma Fighters Możesz cierpieć na perfekcyjnie ukrytą depresję, jeżeli: ¦ cechuje cię dążenie do perfekcji i nieustannie towarzyszy ci krytyczny, zawstydzający głos wewnętrzny, ¦ wykazujesz przesadne poczucie odpowiedzialności, nie potrafisz nawiązać łączności z bolesnymi emocjami, które przemilczasz lub świadomie odrzucasz, zamartwiasz się, czując potrzebę samokontroli i kontrolowania swojego otoczenia, ¦ intensywnie skupiasz się na zadaniach, a poczucie własnej wartości czerpiesz z ich realizacji, troszczysz się o innych, ale nie dopuszczasz ich do swojego wewnętrznego świata, lekceważysz swoje rany i odczuwany smutek, nie chcesz okazywać sobie współczucia, cierpisz na współistniejące zaburzenia psychiczne, takie jak zaburzenia odżywiania, lęki, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne lub uzależnienia, masz głębokie przekonanie, że podstawą dobrego samopoczucia jest dostrzeganie jasnych stron rzeczywistości, ¦ odnosisz sukcesy zawodowe, ale masz trudności z emocjonalną bliskością w relacjach.