Pamiętniki Władysława Zapałowskiego Płomienia z roku 1863 - 1870 2 tomy 1913 r.

Pamiętniki Władysława Zapałowskiego Płomienia z roku 1863 - 1870 2 tomy 1913 r. - Władysław Zapałowski

2 tomy w jednej książce.

Tom 1 - 138 str. 

Tom 2 - 256 str.

Władysław Zapałowski (ur. 13 października 1839 w Żarnowie, zm. 1923) – powstaniec styczniowy, weteran powstania w pierwszych latach II Rzeczypospolitej. Władysław Zapałowski uczył się w gimnazjum w Piotrkowie Trybunalskim. Po jego ukończeniu w 1858 roku zajął się prowadzeniem gospodarstwa. Jeszcze przed ogłoszeniem styczniowej branki do armii carskiej był członkiem organizacji cywilnej województwa sandomierskiego. Po upadku dyktatury Mariana Langiewicza, generał Józef Hauke-Bosak, naczelnik wojenny województw krakowskiego i sandomierskiego oraz ks. kanonik Kacper Kotkowski, komisarz cywilny Rządu Narodowego województwa sandomierskiego, mianowali Zapałowskiego rewidentem organizacji cywilnej i wojskowej na obydwa województwa. 1 marca 1864 roku na skutek donosu został aresztowany podczas pełnienia swoich obowiązków. Był więziony w Radomiu, potem w Cytadeli Warszawskiej, gdzie skazano go na zesłanie do Rosji, podobnie jak 15 innych mieszkańców Kunowa, na czele z burmistrzem Jakubem Kuczyńskim i ks. proboszczem Janem Chryzostomem Dąbrowskim.