Pamiętniki

Pamiętniki - Karol Wędziagolski

amiętniki to specyficzna forma literacka, nie wystarczy bowiem w ich przypadku sprawny warsztat pisarski autora; osobowość i ciekawe życie twórcy to równie istotny element. W przypadku Karola Wędziagolskiego warunek ów został spełniony, rekomendacją niech będzie chociażby opinia Józefa Mackiewicza, który o „Pamiętnikach” zdanie miał jak najlepsze. Na stosunkach polsko-rosyjskich historia odcisnęła ogromne piętno, najpierw zabory, a potem czasy Związku Radzieckiego wytworzyły pewną barierę między słowiańskimi sąsiadami. Historię Rosji oceniamy więc w pewnym stopniu jako historię wroga, państwa, którego działania wymierzone są zawsze przeciwko Polsce. Tym bardziej warto spojrzeć na jeden z ważniejszych momentów rosyjskiej historii, czasy upadku monarchii i narodzin komunizmu z nietypowego punktu widzenia. Opowieść o rewolucji snuje nam bowiem uwikłany w nią bezpośrednio Polak – Karol Wędziagolski. Jego wspomnienia rozpoczynają się w momencie przełomowym, w chwili wybuchu I wojny światowej. Od razu robi się ciekawie, Wędziagolski trafia bowiem jako oficer rosyjskiej armii na teren Polski. Kraj przodków, jego stolicę ogląda on bezpośrednio po raz pierwszy, a okoliczności tego są trzeba przyznać nietypowe. Autor „Pamiętników” poznaje więc swoją ojczyznę, jej mieszkańców, swoich jakby nie było rodaków. W czasie pobytu na polskich ziemiach daje się zauważyć jego niebywałe szczęście, które pozwoli mu uniknąć wszelkich, najgorszych wydawałoby się niebezpieczeństw. ! Uwagi: Brzegi stron lekko zakurzone i zabrudzone. Oprawa pożółkła, zarysowana.