Ostatni rok Sejmu Wielkiego 1897 r.

Ostatni rok Sejmu Wielkiego 1897 r. - Władysław Smoleński

Zapał dla konstytucyi najuroczyściej wyraża Warszawa w dniu imienin królewskich. Mieszczaństwo wielbi króla i szlachtę, święci nowy porządek rzeczy szeregiem owacyi. Miasta prowincyonalne idą za przykładem stolicy. Szlachta odwzajemnia się stanowi trzeciemu przyjaznemi zapewnieniami i przyjmowaniem prawa miejskiego. Z radosnemi uniesieniami mieszczaństwa łączą entuzyazm swój korporacye nauczycielskie i młodzież szkolna. Nadsyłane do Warszawy wiadomości z prowincyi stwierdzają dobre usposobienie szlachty. W odpowiedzi na uniwersał marszałków sejmowych z 7 maja komisye cywilno-wojskowe w odezwach i listach wyrażają stanom i królowi wdzięczność za konstytucyę. Przybywają, do stolicy deputacye od trybunałów, od niektórych województw, ziem i powiatów. Osoby prywatne różnych sfer zarzucają króla i marszałków sejmowych listami dziękczynnymi. Odgłosami prowincyi zapełniają szpalty swoje czasopisma. Potęgują radość sfer rządowych przyjazne oświadczenia dworów zagranicznych i mężów stanu.                             

    Spis rzeczy:

I. Objawy uznania konstytucji

II. Prace sejmowe od 9 maja do 28 czerwca r 1791

III. Malkontenci

IV. Podczas limity

V. Prace sejmowe do 15 września

VI. Malkontenci na emigracyi i Rosya

VII. Malkontenci w Jassach

VIII. Prusy. Austrya i elektor saski wobec konstytucyi 3 maja

IX. Sejmiki lutowe w r. 1972

X. Malkontenci w Petersburgu

XI. Deputacje sejmowe

XII. Prace sejmowe od 15 marca r. 1792 - Dzień 3 maja

XIII. Objawy wyborów francuskich

XIV. Deklaracya rosyjska - Limita sejmu 29 maja

XV. Zakończenie