Opowieść o kruku

Opowieść o kruku - Lech Wilczek

Autora, artystę fotografika, który osiadł w Puszczy Białowieskiej, zawsze fascynował świat przyrody, a szczególny czar już w dzieciństwie, rzuciły na niego tajemnicze czarne ptaki, przemierzające niebo. Z jednym z nich, już mieszkając w samotnej leśniczówce, zawarł prawdziwą przyjaźń. Kruk Korasek, mądry i zabawny, choć lubiący czasem płatać złośliwe figle, stał się bohaterem opowieści Lecha Wilczka - znakomitego obserwatora i znawcy ptasiej natury, a zarazem mistrza literackiej gawędy. "Czarny kruku, z której strony burza cię przygnała? Skąd ten pierścień złotolity? Skąd ta rączka biała?" Lech Wilczek – (ur. 1930[1]) polski przyrodnik, artysta fotografik i pisarz. Studiował w warszawskiej ASP. Jest autorem książek i albumów fotograficznych o tematyce przyrodniczej. Wnikliwy obserwator przyrody, znawca i orędownik ochrony środowiska naturalnego, wychował od młodości wiele gatunków dzikich zwierząt. W książce Kuba opisuje interakcje puszczyka, młodej samiczki szopa pracza – Balbinki, kawki i kotów domowych, mające miejsce w warszawskim studio przy ulicy Złotej. Był konsultantem naukowym do filmu Dziobem i pazurem Krystiana Matyska. Uważa, że: "najpiękniejszą sztukę tworzy natura". Tematami książek Lecha Wilczka były między innymi: grzyby, chomiczki, rybki akwariowe, kruk i borsuki. Pisze także artykuły dla miesięcznika Przyroda Polska. Od 1971 roku mieszka w leśniczówce Dziedzinka niedaleko Hajnówki w Puszczy Białowieskiej.