Opowiadania, Tom II

Opowiadania, Tom II - Edgar Allan Poe

"Opowiadania" ukazują, jak bardzo wszechstronnym pisarzem był ich autor. Znaleźć tu można typowe opowieści grozy, jak: "Baryłka amontillado", "Cień" czy "Upadek domu Ucherów", w których powraca charakterystyczny dla Poe'go motyw pogrzebania żywcem. Równie klaustrofobiczne, choć w inny sposób przerażające, jest opowiadanie "Studnia i wahadło", którego bohater, zamknięty w ciemnej celi poddany zostaje licznym, wymyślnym torturom. Poe był nie tylko mistrzem grozy. Był on także twórcą jednego z bardziej znanych detektywów, pierwowzoru Sherlocka Holmesa – C. Augusta Dupina. W "Morderstwach przy Rue Morgue" Dupin, posługując się dedukcją, rozwiązuje zagadkę tajemniczych, brutalnych morderstw dwóch kobiet, w "Skradzionym liście" natomiast odnajduje przemyślnie ukryty list, mogący skompromitować pewną wysoko postawioną osobę. Rozwiązywaniu zagadki, choć tym razem nie kryminalnej, poświęcone jest także opowiadanie "Złoty żuk", którego bohater, na podstawie zaszyfrowanych wskazówek usiłuje odkryć miejsce ukrycia skarbu piratów. W dorobku pisarza znaleźć można także historie nie mające wiele, lub zgoła nic wspólnego z kryminałem czy grozą. Opowiadania: "Ligia" i "Eleonora" są znakomitymi przykładami tego, że Poe umiał też pięknie i niesamowicie pisać o miłości. Miłości, sprawiającej że świat wokół pięknieje, trwającej nawet po śmierci ukochanej kobiety. Przedstawione opowiadania choć różnią się pod względem tematyki, choć nie każde z nich przeraża, a niektórych nawet zaliczyć nie można do opowieści niesamowitych, są na równie wysokim poziomie. Można powiedzieć, które z opowiadań są bardziej mroczne od innych, które bardziej przerażające, które piękniejsze, ale trudno tu wskazać opowiadania wyraźnie lepsze czy wyraźnie gorsze od pozostałych. Miłośnik twórczości E.A. Poe z pewnością posiada lub posiadać będzie dzieła zebrane. Jednak ktoś, kto dopiero pragnie zapoznać się z twórczością pisarza, powinien zacząć od lektury nieniejszego zbiorku. Jeśli prezentowane tu opowiadania nie przypadną mu do gustu, to raczej nie ma sensu, żeby próbował zgłębić twórczość Poe'go, bo oznaczać to będzie, że ten styl mu nie odpowiada. Jeśli natomiast przypadną – "Opowiadania" będą znakomitym wstępem do podróży w mroczny świat jednego z ojców horroru. Tom I - s. 495 / 1986 r. Tom II - s. 343 / 1986 r.