Ołtarz chrześcijański 1892 r.

Ołtarz chrześcijański 1892 r. - A. Brykczyński

Antoni Brykczyński (ps. „Gwiażdzic”) (ur. 23 maja 1843 w Ossie, zm. 7 stycznia 1913 w Goworowie) – duchowny, historyk sztuki, bibliograf. Jego braćmi byli Stefan Brykczyński i Stanisław Brykczyński.

Urodził się w 23 maja 1843 roku w Ossie w powiecie opoczyńskim, był synem Stanisława Brykczyńskiego i Wandy z hrabiów Zamoyskich. Kształcił się w Białej Podlaskiej i w gimnazjum realnym w Warszawie, od 1861 w seminarium kieleckim. W 1863 roku brał wraz z braćmi udział w powstaniu styczniowym. Następnie kontynuował naukę w Wyższym Seminarium Duchownym w Płocku. Święcenia kapłańskie przyjął 12 sierpnia 1866. Następnie uczył się w Akademii Duchownej w Warszawie, gdy ta została zamknięta (1867) przeniósł się na krótko do Akademii Duchownej w Petersburgu[1].

W latach 1868-1880 był profesorem seminarium w Płocku, potem proboszczem w Pałukach i Goworowie (od 1887 roku). W tej ostatniej miejscowości dokonał budowy kościoła, konsekrowanego w 1887 roku. Był członkiem komisji archeologicznej Komisji Sztuki i Komisji Archeologicznej Akademii Umiejętności. Pisywał w: „Przeglądzie Katolickim”, „Korespondencie Płockim”, „Słowie”, „Biesiadzie Literackiej”, „Kronice Rodzinnej”, a także we francuskim „L’Art. Chrétien”.