Okruchy, 1912r.

Okruchy, 1912r. - Ks.M.J.

 W imieniu społeczności Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego mam zaszczyt powitać gorąco i serdecznie wszystkich naszych Drogich Gości zarówno duchownych jak i świeckich - przybyłych na uroczystość wyjątkową tak dla naszego Uniwersytetu, jak i dla naszej narodowej kultury. Szczególnie gorąco witam naszego Honorowego Gościa, który wszystkich nas tu zgromadził - Czesława Miłosza.

  Widzimy w nim Człowieka, Twórcę, Profesora, Laureata wielu nagród, z najwyższą - Nobla, Symbol skupiający duchowe wartości narodowe, europejskie, ogólnoludzkie, jak ogólnoludzką, europejską i polską zarazem jest twórczość Poety zakorzenionego przecież bez reszty w ziemi ojczystej. Dzień dzisiejszy jest świętem nas wszystkich, którzy wyznają, że polska twórczość kulturowa jest niepodzielna i niezależna od granic terytorialnych, politycznych, wyznaniowych - jeśli to jest twórczość ludzkiego ducha dążącego w miłości do Prawdy i Dobra. Poczęte dzieło w takim klimacie staje się wartością wzbogacającą kulturę w jej nie-okrojonej postaci, a więc kulturę, która integruje naukę i sztukę - moralność i religię. W poetyckiej twórczości jest szansa ukazania tych wszystkich wątków kultury. Wizja poety ukazuje człowiekowi w skrócie intuicji te prawdy, do których nauka dochodzi niekiedy w długim ciągu uzasadnień; a prawda twórcza jest moralnym dobrem i religijną wartością. Prawda i Dobro, które wyzwalają Miłość, są świętością.