Ojcowie i dzieci, 1925r.

Ojcowie i dzieci, 1925r. - Iwan Turgieniew

Ojcowie i dzieci – powieść autorstwa Iwana Turgieniewa, wydana w 1862. Przedstawia dzieje dwóch pokoleń rosyjskiej inteligencji.

Po długich studiach Arkadiusz Kirsanow powraca do rodzinnej miejscowości. Przywozi ze sobą przyjaciela - Jewgienija Bazarowa - studenta medycyny, który uważa się za nihilistę. Wywiązuje się konflikt światopoglądowy między przedstawicielami młodszego i starszego pokolenia. Nabrzmiewa on zwłaszcza na linii Bazarow - Paweł Pietrowicz. Aby rozładować sytuację, młodzieńcy wyjeżdżają do pobliskiego miasta gubernialnego. Tam poznają Annę Siergiejewnę Odincową. Obaj się w niej zakochują. Zostają zaproszeni do jej majątku i przebywają tam przez pewien czas. Arkadiusz zaprzyjaźnia się z siostrą Anny - Katią, zaś Bazarow zyskuje pewną przychylność ze strony Anny. Kiedy jednak wyznaje jej uczucie, zostaje odrzucony. Zaraz potem przyjaciele opuszczają jej dom. Przez kilka dni przebywają u rodziców Bazarowa. Jewgienija nudzi jednak nadopiekuńczość rodziców, dlatego szybko oboje powracają do majątku Kirsanowów. Arkadiusz przez pewien czas mieszka u Odincowej, chcąc spędzać jak najwięcej czasu z Katią. Bazarow z kolei zaleca się do kochanki ojca Arkadiusza, Fieniczki. Paweł Pietrowicz, który jest świadkiem tych zalotów, chce bronić honoru brata. Podczas pojedynku zostaje zraniony przez Bazarowa. Ten jednak udziela mu pomocy i zaraz potem opuszcza dom przyjaciela. W tym samym czasie Arkadiusz oświadcza się Katii i zostaje przyjęty. Po powrocie namawia ojca do poślubienia Fieniczki. Bazarow zaś, który zamieszkał u rodziców, udziela się społecznie i leczy miejscowych chłopów. Podczas jednego z zabiegów kaleczy się zakażonym lancetem i po kilku tygodniach umiera na tyfus.