Ofiary zabobonu

Ofiary zabobonu - Franciszek Ksawery Tuczyński

Polska powieść obyczajowa Franciszka Tuczyńskiego (1844-1890) osadzona w XVIII-wiecznym miasteczku Kiszkowo, opowiadająca o losach miejscowego zabobonu, czarownicach i sądzie kiszkowskim posiadającym wielowiekową tradycję. Książka ukazała się w 1885 r. w Mikołowie, w wydawnictwie Karola Miarki, kolejne wydanie powieści miałomiejsce w Kościanie w 1926 r. jako bezpłatny dodatek do „Gazety Polskiej". Ostatnia edycja dzieła ukazałasię w 2012 r. staraniem Gminy Kiszkowo. Dla pisarza inspiracją do stworzenia powieści mogł być m.in. jeden z ostatnich procesow o czary w I Rzeczypospolitej, na podstawie ktorego dekretem sądu kiszkowskiego z 30 września 1761 r. spalono na stosie dziesięć niewinnych kobiet. Sąd kiszkowski rownież w 1717 r. o czary oskarżył niewinne kobiety - Jadwigę Jankowską i Jadwigę Potasznicką. Motywy sądu kiszkowskiego w swojej tworczości wykorzystał rownież Antoni Szabrański (1802-1882), redaktor Biblioteki Warszawskiej.