Obliczanie sieci elektroenergetycznych Tom III

Obliczanie sieci elektroenergetycznych Tom III - Stanisław Kończykowski

Sieć elektroenergetyczna – zbiór przewodów elektrycznych i urządzeń powiązanych pod względem funkcjonalnym i połączonych elektrycznie, przeznaczonych do przesyłania, przetwarzania i rozdzielania na określonym terytorium wytworzonej w elektrowniach energii elektrycznej oraz do zasilania nią odbiorników. Pierwsza sieć elektroenergetyczna na świecie o długości 175 km została zbudowana przez firmy: niemiecką AEG i szwajcarską Oerlikon na Światową Wystawę Elektrotechniczną we Frankfurcie nad Menem w 1891 r. Pomysłodawcą i odpowiedzialnym za cały projekt był Polak z pochodzenia Michał Doliwo-Dobrowolski, dyrektor w niemieckiej firmie AEG[1]. Sieci elektroenergetyczne dzieli się na: rodzaj prądu: zmiennoprądowe AC (większość) i stałoprądowe DC (zob. HVDC) wysokość napięcia: niskich napięć (nn) < 1kV, średnich napięć (SN) < 60 kV, wysokich napięć (WN) ≤ 220 kV i najwyższych napięć (NN) ≥ 400 kV układ sieciowy: TN-C, TN-S, TN-C-S, TT, IT Wyróżnić można w niej takie elementy jak: sieć przesyłowa to sieć wysokiego napięcia oraz sieć najwyższego napięcia sieć dystrybucyjna lub sieć rozdzielcza to sieć średniego napięcia oraz sieć niskiego napięcia.