O postępowaniu w doskonałości i cnotach chrześcijańskich, Tom II-III 1929 r.

O postępowaniu w doskonałości i cnotach chrześcijańskich, Tom II-III 1929 r. - Alfons Rodrycjusz

Tom II - 773 s. Tom III - 832 s. "Chociaż głównym zamiarem moim w tej pracy było posłużyć się zakonnikom to jednak tak ją ułożyłem, ze będzie bardzo pożyteczna dla wszelkiego rodzaju ludzi, którzy się o cnotę starają, jakieśmy w pierwszej części powiedzieli. A zwłaszcza ta druga część bardziej jest zastosowana do ludzi świeckich, którzy pragną służyć Bogu ; bo jeśli dobrze rozważamy, zobaczymy, że oni najprzód jako dobrzy rolnicy powinni zorać ziemię serca swego umartwieniem swych namiętności i żądz nieporządnych, a w szczególności powściągliwość język i inne zmysły, upokarzać się przed Bogiem, aby otrzymać pożądany owoc dobrych uczynków." O postępowaniu w doskonałości i cnotach chrześcijańskich przez Ks. Alfonsa Rodycjusza T. J. przełożył z oryginału hiszpańskiego Ks. Kazimierz Riedl T. J. Wydanie drugie - Część druga Tom III. W etyce chrześcijańskiej cnotą nazywana jest trwała zdolność do czynienia dobra etycznego, które określone jest przez prawo naturalne, Dekalog i przesłanie ewangeliczne Kazania na górze. Chrześcijańska teologia moralna dzieli cnoty na nadprzyrodzone i przyrodzone. Cnoty nadprzyrodzonego pochodzenia są wzbudzane w chrześcijaninie przez łaskę. Są nimi trzy cnoty teologalne. Cnoty naturalnego pochodzenia, to cnoty kardynalne oraz cnoty pochodzące od nich, tradycyjnie zwane ich córkami. Wyróżnia się także zdolności moralne chrześcijanina, które ocenia się jako przekraczające normalną sprawność moralną osoby wierzącej, cnoty te są nazwane heroicznymi.