O łemkowszczyźnie 1935 r.

O łemkowszczyźnie 1935 r. - Praca Zbiorowa

Dawna Łemkowszczyzna (łem. Лемковина) rozciągała się po północnej stronie Karpat, na zwartym terytorium od wschodniej części Beskidu Sądeckiego, przez cały Beskid Niski po zachodnie krańce Bieszczadów, a także na terytorium obecnej Słowacji, po południowej stronie karpackiej grani. Tu głównie skupię się na terytorium leżącym w obecnych granicach Polski. Północna granica Łemkowszczyzny wyznaczona była między ludnością polską a łemkowską, przy czym były tam też wsie mieszane polsko-łemkowskie. W okolicach pasma Bukowicy Łemkowie graniczyli z Dolinianami, mieszaną niegóralską ludnością polsko-ruską. Na zachodzie granicznymi miejscowościami były te położone w dolinie rzeki Poprad, a więc głównie tereny pasma Jaworzyny 1114 m, zwanej Krynicką. Na wschodzie Łemkowie graniczyli z inną grupą górali ruskich - Bojkami, których kultura w Polsce w zasadzie zamarła po wysiedlaniach w 1947 roku, choć są próby reaktywacji, ale głównie chyba na potrzeby turystycznej promocji regionu.