O jedną wiosnę bliżej

O jedną wiosnę bliżej - Krzysztof Smoczyk

Kolejny tom poezji Krzysztofa Smoczyka zawiera wiersze napisane między październikiem 1998 roku a listopadem 2002; są one opatrzone datami i ułożone chronologicznie. Dlaczego autor wybrał taki układ tekstów? Może zadecydowała skłonność do systematyczności, może autor chciał zasugerować, że jest to poetycki pamiętnik. Żadne z tych wyjaśnień nie wydaje się w pełni zasadne. Co prawda niektóre z wierszy odnoszą się w sposób mniej lub bardziej bezpośredni do wydarzeń społecznych, jednak zbiór jest daleki od pamiętnikarstwa. Sugerując się tytułem, jak również tym, że wiele utworów opisuje pory roku, sądzę, że jest to raczej zapis cyklu przemian, próba przyjrzenia się nurtowi życia. Dorobek twórczy Krzysztofa Smoczyka pozwala prześledzić cechy charakterystyczne tej poezji i dostrzec różnice i podobieństwa między omawianym tomem a poprzednimi. Już od pierwszego tomu - Piękni dwudziestowieczni (1983) jednym z najważniejszych walorów stylu autora staje się sugestywność i sensualność poetyckich obrazów. Zaznacza się jednak różnica estetyk między wierszami wcześniejszymi a napisanymi w latach 90. W starszych utworach sposób opisywania rzeczywistości jest bliższy poezji Grochowiaka, dominuje piękno ułomności i brzydoty, opisywany świat jest smutny i zdewastowany, podlega entropii. Podlegają jej również społeczeństwo i jednostka. Podmiot liryczny przygląda się temu z niepokojem i troską, ale też z fascynacją.