Nowy słownik podręczny łacińsko polski 1921 r.

Nowy słownik podręczny łacińsko polski 1921 r. - Łukasz Koncewicz

„Nowy słownik podręczny łacińsko-polski” Łukasza Koncewicza (ok. 1921 r.) to kompaktowe, praktyczne opracowanie językowe przeznaczone dla uczniów, studentów i wszystkich osób korzystających z łaciny w nauce, humanistyce i codziennej pracy intelektualnej. Słownik opracowano w duchu ówczesnych reform edukacyjnych, kładąc nacisk na przejrzystość, przystępność oraz wygodę korzystania z hasła. Zawiera obszerny zestaw słownictwa klasycznej łaciny, uwzględniający podstawowe wyrazy, konstrukcje gramatyczne i idiomy, a jednocześnie unika nadmiernego rozbudowania charakterystycznego dla większych leksykonów akademickich. Hasła podane są w formie uporządkowanej i skondensowanej, z odwołaniem do odmiany, znaczeń głównych i pobocznych oraz typowych zastosowań w tekście. Publikacja odznacza się klarownym układem i dbałością o ujednolicenie zapisów, co ułatwia szybkie wyszukiwanie potrzebnych informacji. Słownik Koncewicza stanowi reprezentatywny przykład międzywojennej myśli dydaktycznej – łączy praktyczność z poszanowaniem tradycji filologicznej, dzięki czemu przez długie lata służył jako poręczne narzędzie nauki łaciny w szkołach i samodzielnej edukacji. Dziś pozostaje ciekawym świadectwem rozwoju polskiej leksykografii klasycznej i historycznym dokumentem epoki, w której łacina wciąż odgrywała ważną rolę w kształceniu ogólnym.