nowe spojrzenie

nowe spojrzenie - Alice Crary

Książka, jak głosi jej polski tytuł, przedstawia nowe spojrzenie na filozofię Ludwiga Wittgensteina. Zawarte w niej eseje pozwalają dostrzec jego dobrze znane idee w nowym świetle, z wielką przenikliwością i argumentacyjną siłą drążą myśl Wittgensteina od wewnątrz, eksponują styl jego filozoficznej krytyki, a także badają jej związki z różnymi tradycjami intelektualnymi. Proponowane w tej książce interpretacje filozofii Ludwiga Wittgensteina uznane zostały swego czasu za kontrowersyjne, ale właśnie ta kontrowersyjność spowodowała ożywienie zainteresować jego myślą, zwłaszcza z okresu "Traktatu". Nie sposób dziś pisząc o Wittgensteinie nie odnieść się do prac Stanleya Cavella, Johna McDowella, Cory Diamond, Jamesa Conanta i innych autorów tego tomu. Akcentują oni silnie terapeutyczny sens całej filozofii Wittgensteina, która ma nas wyleczyć ze złudzenia, że możemy zająć miejsce usytuowane poza światem i językiem, ujrzeć z boku, kim jesteśmy i jaki jest świat. Ludwig Josef Johann Wittgenstein (ur. 26 kwietnia 1889 w Wiedniu, zm. 29 kwietnia 1951 w Cambridge) – filozof zajmujący się przede wszystkim kwestiami języka i logiki, poruszał także kwestie kluczowe dla filozofii umysłu i matematyki. Jego wczesne prace uczyniły z niego "ojca chrzestnego" neopozytywizmu, późniejsze natomiast stanowiły kluczowy wkład w badaniach nad pragmatyką. Wittgenstein wywarł wielki wpływ zarówno na rozwój filozofii i jej kształt w swoich czasach, jak i na rozwój naukowy wielu bliskich mu osób, filozofów i nie tylko. Jego prace zainspirowały program Koła Wiedeńskiego, choć on sam nigdy nie był jego członkiem, a nawet wypowiadał się negatywnie o jego programie. Wielu swoim uczniom i doktorantom odradzał uprawianie filozofii, czym przyczynił się do ich kryzysów poznawczych, połączonych wręcz z załamaniami nerwowymi. Wielu osobom wyzwolenie się spod tego wpływu zajęło całe lata i często wiązało się z opuszczeniem środowisk akademickich, w których działał Wittgenstein. Był człowiekiem o bardzo silnej osobowości. Swoje poglądy wyrażał głównie w wykładach i dyskusjach, często pozbawionych kurtuazji właściwej ówczesnej Wielkiej Brytanii.