Norwegian wood

Norwegian wood - Haruki Murakami

„Norwegian Wood” to jedno z najbardziej znanych i poruszających dzieł Harukiego Murakamiego, japońskiego mistrza prozy introspektywnej, balansującej na granicy melancholii, filozofii i realizmu emocjonalnego. Choć autor zasłynął z literatury pełnej surrealistycznych obrazów i symboliki (jak w „Kafce nad morzem” czy „Kronice ptaka nakręcacza”), to właśnie „Norwegian Wood”, opowieść głęboko osadzona w rzeczywistości, zdobyła międzynarodowe uznanie i uczyniła Murakamiego prawdziwym fenomenem literackim.

Akcja powieści rozgrywa się w latach sześćdziesiątych XX wieku w Japonii, w czasach burzliwych przemian społecznych, politycznych protestów i rewolucji kulturalnej. Głównym bohaterem i jednocześnie narratorem jest Toru Watanabe – spokojny, wrażliwy student tokijskiego uniwersytetu, który z perspektywy dorosłości wspomina swą młodość, pierwsze miłości, cierpienia i poszukiwanie tożsamości. Powieść otwiera scena, w której dojrzały Toru słyszy tytułową piosenkę „Norwegian Wood” zespołu The Beatles – melodię, która przywołuje wspomnienia sprzed lat i staje się dla niego wehikułem czasu.

Sercem fabuły jest emocjonalna relacja Toru z dwiema kobietami: Naoko i Midori. Naoko to dziewczyna delikatna, krucha psychicznie, zmagająca się z traumą po śmierci Kizukiego – swego chłopaka i zarazem najlepszego przyjaciela Toru. Ich relacja, nasycona smutkiem i tęsknotą, staje się dla bohatera próbą zrozumienia, czym jest lojalność, współczucie i miłość w obliczu choroby i śmierci. Midori natomiast to pełna życia, barwna i ekstrawertyczna młoda kobieta, będąca przeciwieństwem Naoko. W jej towarzystwie Toru odnajduje energię, śmiech, cielesność i wyzwanie.

Murakami z niezwykłym wyczuciem i subtelnością przedstawia dramat młodych ludzi wchodzących w dorosłość w świecie, w którym nic nie jest oczywiste, a uczucia często bywają silniejsze niż rozsądek. „Norwegian Wood” to powieść o stracie i samotności, o miłości, która nie zawsze przynosi ukojenie, a także o dojrzewaniu poprzez cierpienie. Autor zadaje pytania o granice szaleństwa, o wartość życia i śmierci, o to, jak przeszłość kształtuje naszą teraźniejszość.