Nizinna hodowla owiec w II połowie XVIII i w I połowie XIX wieku na przykładzie dóbr ordynacji zamojskiej

Nizinna hodowla owiec w II połowie XVIII i w I połowie XIX wieku na przykładzie dóbr ordynacji zamojskiej - Julian Bartyś

„Nizinna hodowla owiec w II połowie XVIII i w I połowie XIX wieku na przykładzie dóbr Ordynacji Zamojskiej” to monografia historyczno-gospodarcza autorstwa Juliana Bartysia, wydana w 1963 roku we Wrocławiu przez Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydawnictwo PAN. Książka liczy 202 strony i stanowi jedno z najważniejszych opracowań poświęconych dziejom hodowli owiec w Polsce w okresie od drugiej połowy XVIII do połowy XIX wieku. Powstała na podstawie bogatych materiałów archiwalnych dotyczących dóbr Ordynacji Zamojskiej, jednego z największych majątków ziemskich dawnej Rzeczypospolitej.

Autor przedstawia organizację hodowli owiec nizinnych, rozwój gospodarstw folwarcznych, metody chowu i selekcji zwierząt, strukturę stad, rolę pasterzy oraz administracji majątkowej, a także znaczenie produkcji wełny dla gospodarki ziemiańskiej. Analizuje wpływ zmian ekonomicznych, postępu w rolnictwie i przemian społecznych na rozwój hodowli, omawia koszty utrzymania stad, dochodowość produkcji oraz powiązania z krajowym i zagranicznym rynkiem wełny. Publikacja zawiera liczne zestawienia statystyczne, tabele, dane źródłowe i bogatą bibliografię, dzięki czemu stanowi cenne źródło dla badaczy historii rolnictwa, gospodarki wiejskiej i dziejów ziem polskich przełomu XVIII i XIX wieku. Monografia jest uznawana za klasyczne opracowanie z zakresu historii hodowli owiec oraz historii gospodarczej Polski.