Niezapisany stan służby 1937 r.

Niezapisany stan służby 1937 r. - Stanisław Wasylewski

Fragment książki:
Kiedy się po wielu latach odwiedzi stare, dobrze znajome kąty, temperatura wzruszenia uwarunkowana jest ubiegiem czasu. Zależnie od ilości lat minionych można wyznaczać na podziałce stopień i rodzaj doznań. Po latach dziesięciu rozrzewnienie. Nieuchronne, gwarantowane, Każdy dom, ulica, drzewo czy most wyzywa do wspomnień tkliwych i pozwala na łatwy triumf. Bo ulica i dom twego miasta nie ruszyła się przecie z miejsca, bo kamień porastał najwyżej mchem, a ty wędrowałeś sobie po świecie, doświadczony i mądry, doświadczeńszy i wszechwiedniejszy od nich, które nie znają ruchu dowolnego i czucia.
Z takim samym zadowoleniem patrzysz w znajome twarze tubylców, których jeszcze dość na każdym kroku. portier kolejowy posiwiał, Laura jest stara i dzieciata, przybyły dwa nowe kina, pięć łysin, cztery kamienice, zabudowano nową ulicę. Wiesz przed kim się pochwalić, na kogo spojrzeć wyniośle, oczy przymrużyć, poklepać po ramieniu. Miasteczko staje się - niechcący - źródłem tysiąca doznań przyjemnych, bez względu na to, czy zrównało się w górę czy w dół. Jakkolwiek jest wyjeżdżasz z kraju lat dziecinnych wzruszony.