Nie igra się z miłością, 1934 r.

Nie igra się z miłością, 1934 r. - Alfred de Musset

Dwudziestojednoletni szlachcic Oktaw[1] wraca do zamku swojego ojca - Barona - po ukończeniu studiów i uzyskaniu czterech tytułów doktorskich. W tym samym czasie w majątku zjawia się jego kuzynka Kamilla, która ukończyła naukę w klasztorze. Baron planuje zaaranżować ich małżeństwo.

Oktaw szczerze pragnie ożenić się z Kamillą, którą poznał jeszcze jako dziecko, i której nie widział przez dziesięć lat. Dziewczyna jednak zamierza złożyć śluby zakonne. W klasztorze poznała bowiem wiele mniszek oszukanych przez mężczyzn, które wstąpiły do zakonu z powodu doznanych od nich krzywd. Nie ufa więc mężczyznom. W imieniu wszystkich porzuconych kobiet chce zemścić się na "reprezentancie mężczyzn" - Oktawie, raniąc jego miłość, zwłaszcza gdy przekonuje się, że miał on już wiele kochanek i prowadzi swobodny tryb życia. Swoje zachowanie opisuje w liście do przyjaciółki, zakonnicy Luizy. List ten przejmuje Oktaw, który postanawia z kolei zranić Kamillę. Zaczyna zalecać się do jej mlecznej siostry, chłopskiej dziewczyny Rozalki, która zaczyna darzyć go szczerym uczuciem. Dowiedziawszy się o tym, Kamilla spotyka się z Rozalką i przedstawia jej prawdziwe zamiary Oktawa. Umożliwia jej podsłuchanie rozmowy, z której jasno wynikają motywy zachowania Oktawa. Następnie prowadzi kuzyna do zemdlonej dziewczyny i żąda od niego, by ożenił się z nią, zgodnie ze złożoną obietnicą.

Kamilla, zrozpaczona z powodu utraty Oktawa, udaje się na modlitwę do zamkowej kaplicy. Idzie tam również młodzieniec, który wyznaje jej miłość. Dochodzą do wniosku, iż powinni być razem, gdyż o tym właśnie marzyli. Okazuje się jednak, że rozmowę słyszała Rozalka, która na widok całującej się pary umarła z rozpaczy. Widząc martwą dziewczynę, Kamilla żegna Oktawa na zawsze.