Nie daj sobie wmówić

Nie daj sobie wmówić - Bartosz Marczuk

Książka to opis i rzeczowa krytyka 20 mitów, które determinują prowadzoną przez nasze państwo politykę. To także świetna apologia wolnego rynku, która porządkuje argumenty przeciwko mitom, którymi władza ogłupia społeczeństwo.1. ZUS wypłaci emerytury czyli obietnice bez pokrycia i jak zbankrutował ósmy cud świata. 2. Karta Nauczyciela dobrze służy szkole czyli jak łapówka rodem z PRL niszczy szkołę 3. Przywileje nic nie kosztują czyli o tym, że tak naprawdę nie ma darmowych obiadów. 4. Państwo musi kontrolować firmy czyli jak z uporem piłować gałąź, na której się siedzi. 5. Składki ZUS od wszystkich umów poprawią sytuację pracowników czyli rzecz o zgubnych postulatach likwidacji elastyczności i wolnego wyboru 6. Ochrona przed zwolnieniem pomaga chronionym czyli o dyskryminujących przywilejach. 7. Starsi zabierają pracę młodszym czyli o tym, że etaty są niereglamentowane 8. Emerytury górników i mundurowych należą się im za ich ciężką pracę czyli jak żyć jak pączek w maśle na koszt innych 9. Wydatek na rodzinę to strata czyli o polityce demograficznej w drodze do zguby. 10. Młodzi mają się nieźle w porównaniu do starszych czyli to jest kraj dla emerytów, a nie dla młodych ludzi. 11. Biedni są emeryci czyli o tym, jak dzieci płacą cenę potocznych wyobrażeń. 12. Becikowe poprawia sytuację demograficzną czyli jak skutecznie zmarnować pieniądze podatników? 13. Urzędnicy pomogą rodzinie czyli jak państwo wkracza w nasze prywatne życie? 14. KRUS jest tani, a rolników nie stać na składki czyli rzecz o kwintesencji życia na koszt innych. 15. Deregulacja szkodzi gospodarce czyli o starej śpiewce obrońców monopolów i sztucznej ochrony. 16. Wyjazdy młodych pomagają w ,,walce z bezrobociem" czyli jak pozbywamy się tego co najcenniejsze. 17. Emerytury były od zawsze i zawsze będą czyli jak na ósmy cud świata nabrał się noblista. 18. Wyższe składki i podatki nakładane na prace służą poprawie naszego losu czyli jak skutecznie zniechęcić do pracy? 19. Państwowa manna spada z nieba, a dobry urzędnik dzieli ją sprawiedliwie czyli jak w nasze głowy wżarł się etatystyczny rak. 20. Urzędy pracy tworzą etaty czyli o tym, że to nie urzędnicy tworzą miejsca pracy.