Nędznicy, 1862r.

Nędznicy, 1862r. - Wiktor Hugo

Nędznicy (1862), historyczno-społeczna powieść W. Hugo, nazywana "epopeją Dobra i Zła". Zamiarem autora było ukazanie "degradacji mężczyzn zrodzonej przez proletaryzację, upadku kobiet spowodowanego przez głód, upośledzenia dzieci wywołanego przez ciemnotę". Los francuskiego ludu, dotkniętego niesprawiedliwością społeczną, uosabia postać głównego bohatera, katorżnika Jeana Valjeana, skazanego na ciężkie roboty za kradzież chleba. Wydźwignąwszy się z upadku dzięki pomocy księdza Bienvenu, Jean odnajduje sens dobra, zdobywa wysoką pozycję społeczną i staje się protektorem skrzywdzonych i uciśnionych. Do tych ostatnich zalicza się m.in. Fantyna, robotnica uwiedziona i porzucona przez studenta, którą sytuacja materialna zmusza do oddania córki Kozety na służbę do oberżystów Thenardier. Jean wyrywa dziewczynkę z rąk okrutnych chlebodawców, przygarnia i wychowuje jak własną córkę.