Nauka o chorobach wewnętrznych Tom I do VIII

Nauka o chorobach wewnętrznych Tom I do VIII - Witold Orłowski

Witold Eugeniusz Orłowski urodził się w roku 1874 w ówczesnej Guberni Mińskiej. W wieku 22 lat ukończył medycynę w Wojennej Akademii Medycznej w Petersburgu. W roku 1896 rozpoczął pracę lekarską jako wolontariusz w Klinice Chorób Wewnętrznych Profesora Pasternackiego, zakończył zaś w roku 1960 jako Kierownik IV Zakładu Chorób Wewnętrznych Studium Doskonalenia Lekarzy i ordynator oddziału w Szpitalu przy ul. Czerniakowskiej 231, który w tym czasie był szpitalem wojewódzkim dla województwa Warszawskiego. W sumie długie życie Profesora W. Orłowskiego, trwające przeszło 92 lata, zmarł, bowiem 2 grudnia 1966 roku wypełniało aż 64 lata pracy lekarskiej. Pracował niezwykle intensywnie, gdyż w wieku 29 lat w roku 1903 rząd Carski zatwierdził habilitację doktora W. Orłowskiego. W dniu 2 marca 1907 roku nastąpiło podpisanie przez Cara nominacji docenta Witolda Orłowskiego na stanowisko profesora nadzwyczajnego. Wówczas Profesor miał tylko 33 lata. Tom I – Choroby układu krążenia, 374 s. 1988 r., Tom II- Choroby układu krążenia, 505 s. 1988 r., Tom II – Choroby gruczołów wewnętrznego wydzielania, 501 s. 1988 r., Tom IV – Zaburzenia przemiany materii, Interakcja leków, 322 s. 1989 r., Tom V - Choroby układu oddechowego,330 s. 1989 r., Tom VI – Choroby układu pokarmowego, 525 s. 1989 r., Tom VII- Choroby krwi i układu krwiotwórczego, Alergia, 423 s. 1990 r., Tom VIII – Choroby nerek i dróg moczowych, Choroby układu ruchu. Kolagenozy, Zatrucia, Transplantacja, 494 s. 1990 r.