Naprawa samochodów Star 244

Naprawa samochodów Star 244 - Z. Łukomski

Star 244 – samochód ciężarowy, produkowany przez polską firmę FSC Star w Starachowicach. W 1965 roku Fabryka Samochodów Ciężarowych w Starachowicach rozpoczęła prace nad nową serią aut oznaczoną jako „200”. Miała zastąpić modele serii 28/29. Skonstruowano wtedy dwa prototypy: szosowego Stara 200, oraz jego uterenowioną odmianę nazwaną 244. Oba pojazdy miały jeszcze kabiny z modelu 28/29. Model 244 był produkowany bez większych zmian do roku 2000 (niektóre źródła podają do 1998r.). W 1987 roku auto otrzymało unowocześnioną odchylaną kabinę z lekko zmienionym wyglądem zewnętrznym (ściana przednia, dach, drzwi, błotniki z nadkolami, stopnie wejściowe, zegary deski rozdzielczej). Na przełomie lat 1969-1970 wykonano partię próbną 10 szt. modelu 200, a z nią egzemplarz doświadczalny modelu 244. Auto w barwach wojskowych, ze skrzynią ładunkową i plandeką było opracowane i testowane we współpracy z Wojskowym Instytutem Techniki Pancernej i Samochodowej w Sulejówku (podobnie jak Star 266). Zbudowana w oparciu o podzespoły Stara 200 konstrukcja miała być odpowiedzią na zapotrzebowanie gospodarki, szczególnie rolnictwa, leśnictwa, budownictwa, energetyki, a także służb mundurowych, tj. wojska i straży pożarnej. Seryjny model 244 przedstawiono w roku 1975 jako podwozie i samochód skrzyniowy. W Zakładzie Zaplecza Technicznego FSC zmontowano partię próbną 50 szt. Samochód miał kabinę typu 642 z ogrzewaniem i wentylacją, 2-miejscową. Sercem auta był silnik S359, rzędowy, 6-cylindrowy, o pojemności 6842 cm³ i mocy 150 KM (110 kW). Prędkość maksymalna wynosiła 82 km/h a spalanie 26 l/100 km. Przeniesienie napędu na cztery koła odbywało się przez 5-biegową skrzynię ZF S5-45, oraz 2-biegową skrzynkę rozdzielczą ZF 8060. Ładowność auta wynosiła 5000 kg. Zastosowano zawieszenie na resorach półeliptycznych z przodu i z tyłu. Star 244 mógł pokonywać przeszkody wodne o głębokości 120 cm (z uwagi na filtr powietrza umieszczony nisko za tylnym lewym nadkolem kabiny), oraz podjazdy o nachyleniu wzdłużnym do 45° i poprzecznym 26°. Miał kąty natarcia/zejścia odpowiednio 40°/27°.