Napoleon a Polska tom III 1919 r.

Napoleon a Polska tom III 1919 r. - Szymon Askenazy

Polacy po upadku państwa zaczęli opuszczać masowo ojczyznę i ruszać na zachód, do Niemiec, Włoch czy Francji, gdzie zaczęto tworzyć plany walki z zaborcami, Francja bowiem była wrogiem Prus i Austrii. Jesienią 1796 r. przyjechał do państwa nad Sekwaną gen. Jan Henryk Dąbrowski, który poprosił rządzący republiką Dyrektoriat o zgodę na utworzenie Legionów Polskich przy armii francuskiej. Francuzi zgodzili się, Polacy wsparliby ich bowiem w walkach z Austriakami, jednakże nie byli zbyt zdecydowani, nie chcieli bowiem Polakom zbyt wiele obiecywać. Wkrótce Dąbrowski ruszył do Włoch, gdzie francuski gen. Napoleon Bonaparte toczył wojną z Austrią. Bonaparte obiecał, iż zakończywszy walki w Italii ruszy do Polski w celu przywrócenia jej niepodległości. Wkrótce Napoleonowi udało się wyprzeć Austriaków z Włoch i utworzyć weń Republikę Lombardzką. Niebawem w Lombardii zaczęto tworzyć Legiony Polaków pod wodzą Jana Dąbrowskiego. W końcu stycznia 1796 r. Legiony liczyły ponad 1000 żołnierzy, dwa miesiące później zaś 3600 i stale dołączali do nich nowi ochotnicy.