Najświętszy Sakrament Kazania i szkice 1911 r.

Najświętszy Sakrament Kazania i szkice 1911 r. - Praca Zbiorowa

Kościół rzymskokatolicki uznaje dogmat o transsubstancjacji, a także wierzy w obecność Chrystusa w postaciach eucharystycznych również po zakończeniu Mszy świętej, dopóki trwają postacie chleba i wina. Stąd ogromna troska o przechowywanie Chleba i Wina w bezpiecznym i godnym miejscu (osobne kaplice Najświętszego Sakramentu, tabernakula) w naczyniach liturgicznych. (Kielich i patena) po rozdzieleniu wiernym komunii świętej, muszą zostać wypuryfikowane (oczyszczone), za pomocą puryfikaterza (lnianego ręczniczka), przez wyświęconego duchownego (biskupa, kapłana, diakona) lub akolitę. Rzymskokatolicy do sprawowania Eucharystii używają chleba przaśnego (pod postacią opłatka)i białego wina[1]. Komunia święta jest w postaci Hostiii (spożywana przez kapłana) i komunikantów (spożywanych przez wiernych). Profanacja Eucharystii jest w nauczaniu tego Kościoła ciężkim przestępstwem kanonicznym, za które grozi katolikowi kara ekskomuniki[2]. W katolicyzmie dawniej do pierwszej komunii świętej przystępowały dzieci około 16-letnie. Nasilały się jednak prośby małych dzieci, o umożliwienie im przystępowania do komunii świętej, dlatego 8 sierpnia 1908 roku ukazał się wydany przez papieża Piusa X dekret Quam singulari Christus amore, zezwalający na przyjmowanie komunii świętej przez dzieci 9-letnie.