Na wyspie Quiproquo, 1916r.

Na wyspie Quiproquo, 1916r. - Rad-Wicz

Konrad Olchowicz pseud. liter.: K. Leliwa, Radwicz, krypt. K-d (ur. 14 albo 15 lipca 1894 w Warszawie, zm. 27 marca 1978 w Krakowie) – polski publicysta, dziennikarz, literat, przedsiębiorca prasowy, redaktor naczelny i współwydawca Kurjera Warszawskiego; prezes Towarzystwa Literatów i Dziennikarzy Polskich w Warszawie, polityk, senator V kadencji w II Rzeczypospolitej.

Ukończył Szkołę Nauk Politycznych w Krakowie i Wydział Filozoficzny Uniwersytetu Jagiellońskiego. Od 1914 roku pracował w Kurjerze Warszawskim. W czasie wojny polsko-bolszewickiej ochotniczo zgłosił się do Wojska Polskiego. W latach 1924–1939 pełnił funkcję redaktora naczelnego i współwydawcy Kurjera. Pracował w warszawskim syndykacie dziennikarzy, był Prezesem Towarzystwa Literatów i Dziennikarzy Polskich w Warszawie i członkiem zarządu Zrzeszenia Pisarzy Katolickich przy Akcji Katolickiej. W latach 1930–1933 zaangażował się w akcję obrony więźniów brzeskich, po 1936 roku był zbliżony do Frontu Morges[1][2].

W 1938 roku został senatorem V kadencji (1938–1939) z listy prezydenckiej[1]. Pracował w trzech komisjach: administracyjno-samorządowej, społecznej i wojskowej.

Na początku II wojny światowej przebywał w Warszawie. 10 września był we Lwowie. Od września 1939 roku był poszukiwany niemieckim listem gończym. Działał w podziemiu jako wiceprezes konspiracyjnego Towarzystwa Patriotycznego w Warszawie[2].

W lutym 1945 osiadł w Krakowie. Pracował jako redaktor w krakowskim oddziale Państwowego Wydawnictwa Naukowego