Na tropie przyrody 1922 r.

Na tropie przyrody 1922 r. - Włodzimierz Korsak

SŁOWO WSTĘPNE. Jeśli cofniemy się pamięcią wstecz, z łatwością będziemy mogli stwierdzić, jak uboga była nasza literatura łowiecka, niemal do końca zaszłego wieku. Poza kilkoma fachowemi dziełami, jak np. Bobiatyńskiego, Reimanna, Szlaezyngiera, znajdziemy nielicznych ledwie autorów, którzy za temat swoich utworów obrali dziedzinę łowiectwa, że wspomnę takich potentatów pióra jak Kazimierz hr. Wodzicki, lub mistrz nad mistrzami, chwała naszego narodu, Sienkiewicz, który w swych "Listach z Afryki" z nieporównanym talentem zdał nam relację ze swej napoły udanej wyprawy afrykańskiej. Pojawienie się "Łowca" lwowskiego, który w tym roku święci 50-lecie istnienia, stanowi ważny etap w rozwoju naszej literatury łowieckiej. Pismo to pobudziło do życia kilka pierwszorzędnych talentów, między któremi honorowe miejsce Spauście się należy. Poza tem pojawiają się jedne za drugiemi "Wspomnienia z Dalekiego Wschodu" Józefa hr. Potockiego jako forpoczty świetnie spisanych wrażeń do Somalilandu i ostatniej, przedśmiertnej pracy tego niezrównanego sportsmena - "Nad Selitem".