Na drogach polskiego dialogu

Na drogach polskiego dialogu - Zdzisław Słowik

Ze Wstępu Przedmiotem niniejszej książki jest rekonstrukcja pewnego faktu politycznego i intelektualnego w życiu Polski powojennej, a mianowicie dialogu intelektualistów laickich, także bliskich ówczesnemu państwu, z intelektualistami związanymi z kościołem rzymskokatolickim. Chociaż dialog ten był fragmentem szerszego procesu wzajemnych kontaktów wielu innych podmiotów istotnie znaczących w życiu politycznym czy społecznym współczesnej Polski, można jednak zaryzykować twierdzenie, że dialog intelektualny pełnił w tym procesie rolę w znacznym stopniu unikalną, a przez to szczególnie ważną. Jednym z celów rozprawy jest wydobycie spośród wielu „aktorów” polskiego dialogu czterech jego wybitnych uczestników i na ich przykładzie ukazanie głównych problemów skupiających uwagę intelektualistów w dialogu. Tymi wyróżnionymi przeze mnie osobami są: Tadeusz M. Jaroszewski, profesor filozofii, zmarły w 1988 roku, jeden z inicjatorów dialogu ze strony marksistowskiej i ówczesnego obozu władzy; następnie Tadeusz Mazowiecki, wybitny publicysta katolicki i mąż stanu, twórca „rzeczywistości polskiego dialogu”; dalej Adam Michnik, wówczas dysydent i autor książki „Polska - lewica - dialog”, która wyznaczyła nowe perspektywy dla charakteru prowadzonego dialogu; wreszcie ksiądz Józef Tischner, profesor filozofii, autor m.in.