Myśl narodowa 27 numerów 1930 r.

Myśl narodowa 27 numerów 1930 r. - Praca Zbiorowa

mumery od 27 do 54 rok X

„Myśl Narodowa” – czasopismo społeczno-kulturalne związane ze Stronnictwem Narodowym, wydawane w latach 1921-1939 w Warszawie. Jedno z najważ­niejszych pism o tej tematyce w dwudziestoleciu międzywojennym. Pierwszy numer „Myśli Narodowej” ukazał się 22 października 1921 roku. Przez prawie cały czas istnienia pismo wy­chodziło jako tygodnik (od zeszytu 28. z 1 lipca 1926 r. do zeszytu 28. z 15 grudnia 1928 r. jako dwutygodnik).

Pierwszym redaktorem i wydawcą był Józef Wierzejski; od nr 10 redakcję objął publi­cysta Ignacy Oksza-Grabowski; od końca 1922 ty­godnikiem kierował Stanisław Włodek, od 1925 - Jan Rembieliński; z końcem 1925 na czele „Myśli Narodowej” stanął Zygmunt Wasilewski, krytyk literacki i jeden z czołowych teoretyków obozu narodowego[1].

W dziejach „Myśli Narodowej” można wyróżnić dwa zasadnicze okresy: od powstania tygodnika do października 1925 roku, gdy czołowymi postaciami pisma „Myśl Narodowa. Tygodnik Polityczno-Społeczny” byli Adolf Nowaczyński, Ignacy Oksza-Grabowski i Stanisław Pieńkowski, oraz od października 1925 roku do ostatniego zeszytu, gdy tygodnik zaczął być prowadzony przez Zygmunta Wasilewskiego, zmieniono nazwę na „Myśl Narodowa. Tygodnik Poświęcony Kulturze Twórczości Polskiej” i stał się, obok wznowionego w latach 1922-1926 Przeglądu Wszechpolskiego, czołowym czasopismem ideowo-programowym Narodowej Demokracji, a po zakończeniu działalności w lipcu 1926 roku „Przeglądu Wszechpolskiego” został oficjalnym organem ideowo-teoretycznym obozu narodowego.

Wraz z rozwojem nowej edycji „Myśli Narodowej” stałą tendencją było regularne zwiększanie liczby jej współpracowników. W październiku 1925 r. redakcja informowała o zapowiedzi publikowania tekstów na łamach pisma złożonej łącznie przez 79 autorów. W połowie 1926 r. grupa pisarzy skupiona wokół tygodnika liczyła 90 publicystów, w końcu tego roku przekroczyła 100, w 1927 r. – 120, aby w 1928 r. zwiększyć się do 130, co świadczyło o olbrzymim sukcesie redaktora naczelnego oraz jego wpływach w kręgach literackich i naukowych