Mszał Rzymski, 1931 r.

Mszał Rzymski, 1931 r. - O.G. Lefebvre Benedyktyn

Mszał Rzymski z dodaniem Nabożeństw Nieszpornych opracował O.G. Lefebvre Benedyktyn. Przekład polski poprawiali Ks. dr Stefan Świetlicki oraz ks. Henryk Nowacki.

Mszał rzymski – najważniejsza księga liturgiczna w Kościele katolickim obrządku rzymskiego, zawierająca teksty stałych i zmiennych części mszy. Mszał zawiera wskazówki potrzebne do sprawowania ofiary eucharystycznej oraz dotyczące szczególnych celebracji związanych z poszczególnymi obchodami i okresami roku liturgicznego. Powstał z połączenia następujących ksiąg: sakramentarza, lekcjonarza, graduału i „Ordines Romani”.

Na jego układ miał wpływ ryt rzymski oraz ryt gallikański.

Mszał rzymski podzielony jest na rubryki (od łac. ruber, czerwony) i nigryki (od łac. niger, czarny). Rubryki to komentarze lub wskazówki dla celebransów, które nie są odczytywane podczas mszy, natomiast nigryki zawierają formularze mszalne, prefacje, modlitwy i inne teksty przeznaczone do odczytania podczas sprawowania mszy.

Układ mszału różni się w zależności od formy rytu