Mową włoskich poetów Autograf Michała Asanka Japołł 1925 r

Mową włoskich poetów Autograf Michała Asanka Japołł 1925 r - Michał Asanka-Japołł

Michał Asanka-Japołł (ur. 17 listopada 1885 na Podegrodziu na Sądecczyźnie, zm. 9 czerwca 1953 w Krakowie) – pedagog, literat, publicysta.

Wychowany w atmosferze domu nauczycielskiego (jego ojciec był kierownikiem szkoły w Starym Sączu), wyniósł stamtąd umiłowanie do literatury – i do beskidzkiego krajobrazu. Po ukończeniu gimnazjum studiował filologię germańską w Monachium, podejmując stamtąd liczne podróże po Austrii i Włoszech. Przebywał w tym czasie wiele w towarzystwie Stanisława Przybyszewskiego, pod jego wpływem zaczął pisać i publikować poezje i szkice literackie. Poznał wielu literatów i artystów, nauczył się języka włoskiego. Wciągnięty w sieć intryg przeciwko żonie Przybyszewskiego, Jadwidze, opuścił Monachium (pewne szczegóły tych zdarzeń wraz z nazwiskiem samego Japołła znalazły się później w wydanej w 1924 r. Czarodziejskiej Górze Tomasza Manna).

Po studiach polonistycznych na Uniwersytecie Jagiellońskim pracował jako nauczyciel gimnazjalny w Kałuszu (od 1914 r.), Jaśle (od 1917 r.) i Krakowie (od 1921 r.). Za odmowę współpracy politycznej z Bezpartyjnym Blokiem Współpracy z Rządem został karnie przeniesiony do Dębicy. W latach 1928-1932, za namową księdza Józefa Londzina, zamieszkał w Cieszynie, gdzie pracował jako nauczyciel języka polskiego, łaciny i greki w obu tamtejszych gimnazjach.

Lata wojny przeżył w Krakowie. Nękany ciągłymi rewizjami, które spustoszyły jego zbiory, w obawie o życie swego syna, więzionego przez hitlerowców, został zmuszony do zniszczenia praktycznie wszystkich pamiątek, dokumentów rodzinnych i korespondencji. Z tego powodu zachowało się bardzo niewiele archiwaliów, związanych bezpośrednio z jego osobą. Przeżycia wojenne spowodowały, że podupadł na zdrowiu. Po wojnie publikował już niewiele. Choroba oczu wyłączyła go z aktywnej działalności. Zmarł już w całkowitej ślepocie.