Moskiewska saga Tom I do III - Wasilij Aksionow
Tom 2. Wojna i więzienie - 318 str., 2000 r. Tom3. Więzienie i pokój - 367 str., 1999 r. Pokolenie zimy 318 s., 1999 r
. . Rozpaczliwa sytuacja na froncie - bezładny odwrót wojsk radzieckich, masowe dezercje, poddawanie się do niewoli całych oddziałów i zagrożenie Moskwy - zmuszają władców kraju do zmiany linii politycznej. Z łagru wychodzi również Nikita Gradow, odarty z młodzieńczych ideałów i rewolucyjnego romantyzmu. Radziecka ojczyzna żąda jednak od oficera Armii Czerwonej kolejnych poświęceń w strasznych wojennych latach, które odciskają się bolesnym piętnem na losach Gradowów i całego narodu. Pokolenie zimy Moskwa lat dwudziestych. Epoka NEP-u zapełniła półki sklepów towarami i pozwoliła ludziom odetchnąć od wojennego komunizmu. Na horyzoncie gromadzą się jednak czarne chmury. Stalin rozpoczyna walkę z opozycją trockistowską, zinowjewowską, bucharinowską. Wszyscy członkowie rodziny wybitnego chirurga Borysa Gradowa - Nina, awangardowa poetka, najstarszy syn, dowódca Armii Czerwonej, młodszy syn, dogmatyczny komunista, ich żony i dzieci - dostają się w tryby miażdżącej machiny terroru. "Pokolenie zimy" spędza bezsenne noce w oczekiwaniu na wizytę NKWD i walczy o przeżycie w tragiczny "czas zlodowacenia" - stalinowskich represji, które sięgnęły szczytu w 1937 roku. Pokoleniem zimy Aksionow podejmuje odważną próbę stworzenia dwudziestowiecznej Wojny i pokoju, łącząc postaci historyczne i fikcyjne w wielkiej sadze rozgrywającej się na tle historii Związku Radzieckiego. Ta powieść będzie niewątpliwie cieszyła się ogromnym powodzeniem i zostanie uznana za jedno z najbardziej znaczących literackich osiągnięć naszego strasznego wieku. Więzienie i pokój Kończy się wojna, okres tragiczny, lecz jednocześnie budzący w społeczeństwie radzieckim nadzieje na zmiany. Wkrótce okazuje się, jak bardzo są one płonne. Związek Radziecki wraz z państwami satelickimi oddziela się od reszty świata żelazną kurtyną. Niedawni sojusznicy stają się wrogami. Kraj ogarnia szpiegomania. Starzejący się, schorowany Stalin z obsesyjną podejrzliwością wypatruje wokół siebie wrogów. Beria wykorzystuje swoją nieograniczoną władzę do osobistych celów. Nasilający się terror nie omija Gradowów. U schyłku życia senior rodu trafia do więzienia za desperacką obronę lekarzy Żydów... Wasilij Pawłowicz Aksionow (ros. Василий Павлович Аксёнов; ur. 20 sierpnia 1932 w Kazaniu, Tatarska ASRR, zm. 6 lipca 2009 w Moskwie, Rosja) – rosyjski i amerykański pisarz, dramaturg filmowy, scenarzysta. Syn pisarki Jewgieniji Giznburg. Pracując jako lekarz Aksionow zaczął pisać opowiadania. W 1956 spotkał się z Władimirem Pomierancewem, który uznał kilka z jego utworów za interesujące i przekazał je Walentinowi Katajewowi, redaktorowi naczelnemu młodzieżowego miesięcznika Junost'. Katajew skierował do publikacji w 1958 dwa opowiadania: „Pochodnie i drogi"' (Факелы и дороги) oraz „Półtorej jednostki lekarskiej” (Полторы врачебных единицы). W 1960 roku ukazuje się w Junosti napisana rok wcześniej opowieść (według T. Klimowicza powieść) o młodych lekarzach pod tytułem „Koledzy” (Коллеги) autorstwa Aksionowa. Utwór zwrócił uwagę krytyki literackiej i odniósł sukces czytelniczy, a wkrótce został uznany za prekursora rosyjskiej prozy młodzieżowej. W następnym roku w tym samym miesięczniku – pisarz był już w tym czasie członkiem jego redakcji – opublikowano powieść „Gwiezdny bilet” (Звездный билет) o przedstawicielach pokolenia – nazywanych w prasie komsomolskiej bikiniarzami (stiliagami) – moskiewskiego festiwalu młodzieży i studentów. Oba utwory były napisane stylem spowiedzi i korzystały ze slangu młodzieży rosyjskiej początku lat 60. XX wieku. W związku z nimi pojawił się termin sześćdziesiątnicy (шестидесятники) użyty przez krytyka Stanisława Rassadina
